زاج‌کاری

 

                       
فولاد زاج‌کاری شده (به رنگ تیره) در یک تفنگ ساخت اشتایر-مانلیخر

زاج‌کاری افزودن یک لایه بسیار نازک ازاکسید سیاه آهن (Fe3O4) به بخش‌هایفولادی جنگ‌افزارها یا دیگر قطعات فولادی است. زاج‌کاری بیشتر برای زیبایی و محافظت از لوله تفنگ و استتار از دید دشمن یا شکار بکار می‌رود. روش‌های مختلفی برای زاج‌کاری وجود دارد که به دو دسته زاج‌کاری گرم و زاج‌کاری سرد تقسیم می‌شوند.

در زاج‌کاری گرم محلولی داغ از سود سوزآورو نیترات پتاسیم وآب تهیه می‌شود که مایع زاج نامیده می شود.برای زاجکاری گرم ابتدا قطعات فولادی را با حلال مخصوص غیر اسیدی چربی زدائی کرده سپس با سمباده نرم پوساب مخصوص سمباده کاری می کنند و بعد در مایع زاج داغ که حرارت آن بوسیله توموسویچ وترموکوبل تحت کنترل است فرو برده ودر میاورند. در زاج‌کاری سرد از محصولات آماده تجارتی استفاده میگرددکه اخیراً" افشانه های مخصوصی نیز به جهت زاجکاری سرد تولید شده است که چون راهنمای کاملی ازچگونگی استفاده درست به همراه دارند برای افراد غیر حرفه ای زاجکاری را راحت ترکرده است.

در زاجکاری گرم بخار ناشی از مایع زاج بسیارسمی است و در زاجکاری سرد سعی شود از دستکش پلاستیکی استفاده شود زیرا سم ان از طریق پوست هم جذب می‌گردد.

 

زاج کاری سلاح

زاج چیست و زاجکاری گرم و سرد چگونه است?
زاج به جلای مشکی یا آبی تیره روی سلاح گفته میشه که فلز اون رو در برابر زنگ زدگی و خوردگی محافظت میکنه همچنین رنگ تیره اون در شکار از برق سلاح و درنتیجه فرار شکار جلو گیری میکنه
زاج ماده ای هست سرطان زا و سمی که براحتی از طریق پوست و تنفس وارد بدن میشه لذا باید دقت زیادی در استفاده از اون بشه
زاجکاری به دو روش سرد و گرم انجام میشه
در روش گرم محلول دحد دمای جوش میرسه و فلز توی اون غوطه ور میشه
در روش سرد محلول را با پنبه به محلهای مورد نظر می مالیم
البته جدیدا روش زاجکاری استاتیک هم که برروی فلازات انجام میشده را به وادی سلاح آورده اند و به آن زاجکاری کوره ای میگویند
پودر رنگ استاتیک را روی فلز می پاند و فلز را درون کوره ای قرار میدهند تا پودر ذوب شده و پوششی را روی سلاح ایجاد کند
قبل از زاج کاری مراحلی را باید بر روی فلز اجرا کرد که اولین مرحله آن جرم برداری و زنگ برداری هست
مرحله دم پرداخت فلز و صیغلی نمودن آن است
سوم چربی زدایی با تینر 10000
چهارم شستشو با آب مقطر
پنجم چربی زدایی با اسد سولفوریک رقیق هست
ششم شستشو با آب مقطر
هفتم خشک نمودن با سشوار هوای گرم

بعد از طی مراحل فوق حالا میتوانید زاجکاری را شروع کنید

سلاح دولول بغل بایکال روسیه

سلاح دولول بغل بایکال روسیه شاید یکی از بهترین اسلحه های دولول شکاری در ایران است که بصورت سهمیه ای عرضه میشود.
همانطور که در عکس  هم پیداست،این سلاح در کالیبر 12 دارای طول لوله ای برابر 710 میلیمتر و یا 71 سانتیمتر و بسیار سبک و دارای مخزنی 76 میلیمتری و همچنین در دو مدل تک ماشه و دو ماشه عرضه میشود


چوک های موبایل دارد و قابل تعویض است و همچنین حالت قفل ماشه ای قوی و برخلاف نخجیر 2 براحتی بالا نمیرود و مسلح نمیشود.این اسلحه دارای دو مدل با پوکه پران و پوکه کش است.
این اسلحه بسیار خوش دست بوده و لذت واقعی تیر اندازی را با ان تجربه خواهید کرد
.
از قیمت آن بگذریم که در ایران با قیمتی بسیار بالاتر عرضه میشود ولی بازهم نسبت به دولول سوار روس به صرفه تر است اگز در تاپیک دولول روس سوار دقت کرده باشید تفاوت قیمت این دو اسلحه در خارج از کشور چیزی نزدیک به 200 دلار است در حالیکه در ایران این تفاوت به 1 میلیون تومن در قیمت دولتی میرسد.

 

                         

معرفی سلاح دولول سوار ساخت ترکیه (ســــار ســــیلماز)

شرکت سارسیلماز کار خود را با 131(1880) سال سابقه تولید در بخش سلاح های گرم شروع کرده است، این کمپانی نه تنها یکی از بزرگترین تولید کنندگان در اروپا است،بلکه تامین کننده هفت تیر های نیروهای مسلح ترکیه نیز هست.
با صادرات به 66 کشور جهان یکی از برندهای عالی در ترکیه هست که این کمپانی با صادر کردن اسلحه به ایالات متحده و اروپا توانسته است خود را بیش از پیش مطرح کند! این سلاح در کالیبر 12 با چمبری مگنوم (76 میلیمتری) با طول لوله از 60 تا 76 سانت متغیر و همچنین چوک های متغیر و ثابت در انواع با پوکه پران و بدون پران بصورت تک ماشه عرضه میشود.

 

معرفی سلاح دولول سوار ساخت روسیه (بایــــــــکال)

سلاح فوق قابلیت انتخاب ماشه را در صورت نیاز استفاده اولیه از لول بالا را دارد چون در شلیک اولیه این سلاح به صورت اتوماتیک لول پائین را شلیک کرده و سپس لول بالا را ولی اگر شما تمایل به شلیک با لول بالا هستید ابتدار عمل گلوله گذاری را انجام سپس قبضه را مسلح کنیدو انگشت شصتتان را پشت ماشه قرار داده و کمی به جلو فشار دهید که با انجام این عمل تغییر اعمال ضربه به لول بالا در آستانه انجام قرارخواهد گرفت.

بایکال دولول سوار روی هم دارای سه چوک متحرک می باشد که کارخانه با علامت گذاری روی هر قسمت آچارخور چوک نوع چوک را مشخص کرده که به صورتخط هائی اریب می باشد و چوک ها به ترتیب داری ۱ خط و ۲ خط و ۳ خط می باشند که تنگی چوک از ۱ به ۲ متوسط و ۳ چوک لوله یا همان سیلندر می شود.
داخل لول های این اسلحه بوسیله کروم سخت اندود بسیار خوبی که هم ضد رطوبت و هم ضد سایش بوجود آمده از فشار باروت بر سرب می باشد بوده که حتماً در زمان تنظیف اسلحه این امر بر شما اثبات می گردد
.
بایکال قدرت تیراندازی در آب و هوای بسیار نمناک وبارانی و برفی را به سادگی دارا می باشد. چوب بچه قنداق و قنداق این اسلحه از تنه درخت گردو و بسیار محکم میباشد. ضربه گیر ته قنداق از لاستیک انعطاف پذیر و قوی می باشد البته با آرم خود کارخانه بایکال
.
قیمت این اسلحه هم در سهمیه دولتی ۲٫۵ میلیون و ازاد ان 6.5 میباشد.اسلحه بایکال با تحویل به درب منزل در کشورهای تحریم نشده ۶۴۰ دلار یعنی حدوداً ۷۰۰ هزار تومان است.

مدلهای مختلفی ازاین سلاح دربازارموجوداست تک ماشه دوماشه بابدنه نقره ای ویافلزی سیاه،باچوک ثابت ویامتغییر،با پوکه پران یابدون آن.ولی به نظربنده بهترین مدل آن جهت شکاردوماشه آن باپوکه کش معمولی است

 

              

 

كارابين MAUSER 98K ساخت كشور آلمان


يعني حدود 107 سال پيش! جالب اينكه مكانيزم گلنگدن اين سلاح ، از يك تكه فولاد مرغوب ساخته شده و تمامي شيارهاي موجود در آن ، به روش ماشينكاري به وجود آمده است. اين شيوه توليد اگرچه كمي زمانبر و پرهزينه است ، ولي دوام ، كيفيت و دقت سلاح را تضمين مي كند.

 


سربازان تك تيرانداز ارتش آلمان نازي در طول جنگ ، هيچ سلاحي را به MUSER 98K ترجيح نمي دادند. مدل هاي تك تيراندازي اين سلاح ، به دوربين هاي ZF41 2/5X يا ZF42 5X مجهز بودند.
تك تيراندازان آلماني با اين سلاح قادر بودند سربازان دشمن را در فاصله 1500 متري ناكار كنند. (ركوردي كه هنوز بسياري از سلاح هاي تك تيراندازي مدرن ، به آن دست نيافته اند.) اين سلاح ، با شانه فشنگ هاي 5 تيري تغذيه مي شود. گلوله هاي پرقدرت 92/7 × 57 اين سلاح ، قدرت مرگباري به آن بخشيده اند كه مي توانند حيواناتي مانند گراز 250 كيلويي را از پاي درآورد. جالب است بدانيد مي توان اين سلاح را به صورت تك گلوله تغذيه كرد

 




مثلآ در سلاح M1 امريكايي كه از شانه فشنگ هاي 8 تيري استفاده مي كند ، تا تمامي 8 گلوله شليك نشود نمي توان سلاح را مجددآ تغذيه كرد. ولي در سلاح MUSER 98K ، پس از شليك مثلآ 3 گلوله و درحالي كه هنوز 2 گلوله شليك نشده است ، مي توانيد 3 گلوله جديد را به صورت تكي در سلاح قرار دهيد

يكي از دلايل قدرت زياد اين سلاح ، گلنگدن دستي آن است. در سلاح هاي اتوماتيك و نيمه اتوماتيك هميشه مقداري از انرژي گاز باروت ، صرف فعال كردن مكانيزم گلنگدن سلاح مي شود. ولي در سلاح هاي گلنگدن دستي ، 100 درصد انرژي گاز باروت صرف راندن گلوله مي شود. با اضافه كردن يك شعله پوش مخصوص به اين سلاح ، قادر به شليك انواع نارنجك هاي ضدنفر و ضدزره خواهيد بود.

معرفی سلاح برنو

 

                           
موزر ژ۹۸ سلاح سازمانی ارتش آلمان بین سال‌های ۱۸۹۸ تا ۱۹۳۵ که برنو بر اساس آن طراحی شد.

بـِرنو (به چکی: vz. 24) تفنگی گلنگدنی از خانواده موزر ژ۹۸ است که پس از جنگ جهانی اول در چکسلواکی طراحی و بین سال‌های ۱۹۲۴ تا ۱۹۴۲ در این کشور تولید شد.

کالیبر برنو مثل دیگر تفنگ‌های موزر ۷٫۹۲ میلی‌متر است و از فشنگ‌های موزر ۷٫۹۲x۵۷ استفاده می‌کند. طول لوله آن ۶۰ سانتی‌متر است که در مقایسه با موزر ۹۸ پانزده سانتی‌متر کوتاه‌تر و خوش‌دست‌تر است. مبنای نظری انتخاب لوله کوتاه‌تر این بود که کوتاه شدن لوله تفنگ تاثیر ناچیزی بر خصوصیات بالیستیکی گلوله و در نتیجه دقت آن در بردهای متعارف جنگی می‌گذارد یا به عبارت دیگر کاهش دقت تفنگ با کوتاه‌شدن لوله در مسافت‌های کوتاه و متوسط ناچیز است اما کاربردپذیری و خوش‌دستی آن را بسیار افزایش می‌دهد.

واژه vz. که در نام دیگر تفنگ‌های چکسلواکی نیز دیده می‌شود- مخفف واژهٔ چکی vzor به معنی مدل است و ۲۴ نیز به سال آغاز تولید و انتخاب این تفنگ به عنوان سلاح سازمانینیروهای مسلح چکسلواکی اشاره دارد. برنونیز نام شهری است که یکی از کارخانه‌های اصلی تولید این تفنگ در آن قرار داشت و تفنگ‌های ارتش ایران در آن‌جا تولید می‌شد.

برنو علاوه بر چکسلواکی در کشورهای دیگری همچون رومانی، تایلند، چین،گواتمالا، اکوادور، ترکیه، بولیوی و  ایران نیز به طور گسترده‌ای مورد استفاده قرار گرفت. بیشتر تفنگ‌هایی که به سفارش کشورهایآمریکای جنوبی تولید شدند با کالیبرهای ۷x۵۷ موزر اسپانیایی و ۷٫۶۵x۵۳ آرژانتینی ساخته می‌شدند. پس از اشغال چکسلواکی توسط آلمان در سال ۱۹۳۸ کارخانه‌های تولید این تفنگ به دست آلمانی‌ها افتاد و تولید آن با توجه به شباهت بسیار به تفنگ‌های موزر ژ۹۸ و کارابینر ۹۸ ادامه یافته و تفنگ‌های موجود به راحتی وارد ارتش آلمان شده و درجنگ جهانی دوم مورد استفاده قرار گرفتند.

برنو کوتاه با نام چکی vz. 33 مدل کوتاه‌تر و سبک‌تر برنو است که تولید آن از سال ۱۹۳۳ آغاز شد و تفاوت جزئی با کارابینر ۹۸ سلاح سازمانی ارتش آلمان در جنگ جهانی دوم دارد. در این مدل وزن سلاح از ۴٫۲ به ۳٬۳۵ کیلو و طول آن از ۱۱۰ سانتی‌متر به ۱۰۰ سانتی‌متر کاهش یافته‌است.

 

 

خوردن گوشت خام پرندگان و حیوانات حلال گوشت از نظر مراجع محترم چه حکمی دارد؟

گوشتى که خوردنش حلال است، خوردن آن به طور خام، پخته و حتی سوخته در صورتى که موجب ضرر نباشد، جایز است، البته خوردن گوشت خام مکروه است، مگر آنکه بر اثر تابیدن خورشید یا حرارت آتش تغییر کند یا به صورت نمک زده در سایه خشک گردد

علت حرمت گوشت خوک چیست؟

توجّه به این نکته لازم است که تمام احکام الاهی بر اساس مصالح و مفاسد است و هیچچیزی بی حکمت، برای انسان حلال و یاواجب نشده است؛ لذا برای برخی از احکام اسلامی، حکمت ها و علت هایی در قرآن و احادیث ذکر شده است؛ امّا ذکر این حکمت ها در آیات و روایات صرفاً به معنای بیان علّت حکم فقهی نیست، بلکه در مقام بیان یک امر کلامى و اعتقادى اند که خداوند براى سود یا زیان خویش احکام را وضع نکرده، بلکه تشریع واجبات و محرمات به جهت مصالح است؛ و به دیگر سخن، احکام الهی دارای معیار و ملاک هستند. بنابراین، آنچه دلیل برای حرمت گوشت خوک از نظر فقهی است، دلیل نقلی تعبّدی «فَإِنَّهُ رِجْسٌ» است که خدای متعال در قرآن کریم به صورت کلی علت این حکم را بیان می فرماید، و پشتوانه عقلی و اعتقادی دارد و در عین کلیّت، اشاره به پلیدی و نجاست گوشت این حیوان دارد و این اصلی ترین علت برای حرمت گوشت خوک است.

 

خلاصه این که دلیل حرمت گوشت خوک دلایل نقلی و تعبّدی است و برخی از حکمت هایی که برای این حرمت بیان شده، چیزهایی است که تا کنون برای انسان کشف شده و بسیاری از مضرات آن ممکن است در آینده کشف شود.

چه حیواناتی حرام گوشت هستند؟

به طور کلی حیوانات حرام گوشت بر چند قسم می‌باشند:
1. تمام حیوانات دریایی غیر از ماهیانی که دارای فلس (پولک ) هستند.
2. در میان حیوانات خشکی؛ سگ و خوک و درندگانی که دارای دندان و چنگال و ناخن تیز بوده باشند؛ مثل شیر، روباه،خرگوش، گرگ، فیل و ... حرام اند. اما تمام اقسام گوسفند، گاو، شتر، آهو، گاو، بز، الاغ وحشی و حلال گوشت بوده و گوشت اسب و الاغ اهلی مکروه است.
3.پرندگانی که در هنگام پرواز بیشتر بال خود باز کرده و صاف نگه می‌دارند و کمتر بال می‌زنند(کمتر بال خود را حرکت می‌دهند) حرام گوشت و پرندگانی که در هنگام پرواز بیشتر بال می‌زنند و کمتر بال خود را باز کرده و صاف نگه می‌دارند حلال گوشت هستند. همچنین پرندگانی که چینه‏دان یا سنگدان یا خار پشت پا داشته باشد حلال‏ گوشت می‌باشد. (تذکر: پرندگانی که مانند شاهین و عقاب و باز چنگال دارد حرام گوشت هستند.)
تمام اقسام حشرات به غیر از ملخ حرام گوشت می‌باشند.

مشخصات کفش های کوهنوردی

رویه و داخل کفش :

در گذشته کفش ها از دوختن چرم ها درست می‌شدند، کفش‌های چرمی امروزه کمتر متداول هستند و جای خود را به کفش‌هایی با طرح‌های جدید و رویه‌هایی از الیاف مصنوعی و سایر مواد نو ترکیب داده‌اند. هر چند کفش ها درحال تغییر هستند ولی وظایف و کارهایی که باید انجام دهند، تغییر پیدا نکرده استپیشرفت ساخت کفشها راحتی و ایمنی بیشتر را برای کوهنوردان حاصل کرده است.
 
انواع آن:

1-      چرم (مصنوعی یا طبیعی)
2-      پارچه های گورتکس (Gore-tex)، سیمپاتکس (Sympatex) (عایق باد، رطوبت و قابل تفنس)
3-      مواد نو ترکیب مانند کولار (پارچه ضربه گیر)
4-      تین‌سولیت (Thinsulate) (خاصیت حفظ گرمای پا، برای ساخت کفش های زمستانی)
5-      فایبرگلاس (در میان کوهنوردان ایرانی به پلاستیکی معروف است، برای کوهنوردی اصلا مناسب نیستند)
 
خصوصیات لازم رویه کفش:

1-      ضد آب باشد.
2-      قابلیت تعریق داشته باشد.
3-       تا حدی برای راحتی پا، نرم و قابل انعطاف باشد.
4-      محکم باشد.
5-       قابل ارتجاع باشد.
6-       مقاوم به سرما، گرما و عوامل محیطی باشد.
7-      بندها تا نزدیکی پنجه ی پا ادامه داشته باشد. (راحت تر است، بهتر کیپ می شود و درآوردن آن راحت تر است)
8-      تا روی پا و قوزک ها را بپوشاند.
 
کفی کفش (تخت کفش): 


لایه ای ویژه از کربن و لاستیک، که معروف ترین آن نام تجاری “ویبرام” Vibram ایتالیا بوده، ماده‌ای سخت، ضد لغزش و پراستحکام است.
 خصوصیات لازم برای کفی کفش باید شامل موارد ذیل باشد:
1-      ضربه گیر باشد.
2-      وضعیت استقرار کف پا را در داخل کفش حفظ کند.
3-       عاج های عمیق داشته باشد
4-      اصطکاک خوبی داشته باشد.
5-       مقاومت مناسبی داشته باشد.
6-      انعطاف پذیری (بستگی به نوع کفش دارد)
 
موارد مهم انتخاب نوع کفش کوهنوردی:

امروزه در کوهنوردی صحبت از کفشی که بتوان از آن در برنامه های مختلف در طول یک سال استفاده کرد، کاملا بیهوده است و باید برای هر برنامه خاص کوهنوردی، کفش مخصوص آن را تهیه کرد.
1-      اندازه کفش و راحتی پا
2-      قابلیت فنی ( کوهنوردی در تابستان ، صعودهای زمستانه، هیمالیانوردی، سنگنوردی، یخنوردی و...)
3-      استحکام و جنس رویه
4-       درجه سختی زیره کفش (تخت کفش)
5-       دارای ساق‌ بلند بین ۱۴ تا ۱۹ سانتی‌متر (مچ پا را محکم نگه‌ داشته و خوب محافظت کند)
6-       تاریخ تولید کفش (چسب های بکار رفته، تاریخ انقضایی بین ۲ تا ۵ سال دارند)
7-       برند و مارک معتبر
8-      قیمت مناسب
9-      گارانتی
 
اندازه کفش کوهنوردی:

اندازه کفش کوهنوردی برای راحتی باید به گونه‌ای باشد که کوهنورد بتواند ساعت ها کفش را به‌ راحتی و آسانی بپوشد. اندازه کفش مناسب تنها با پوشیدن و راه رفتن مشخص می‌شود.
1-      خیلی گشاد نباشد: ایجاد تاول های پوستی می کند.

2-      خیلی کیپ و تنگ نباشد: به پا فشار وارد می آورد (به ناخن ها و بستر ناخن صدمه می زند)

به ‌طور کلی برای خرید کفش دقت کنید تا اندازه آن یک شماره از پای شما بزرگتر باشد و این فضا را توسط جوراب ضخیم پر کنید.
 

نکته های کاربردی در هنگام خرید کفش کوهنوردی

1-   پس از انتخاب نوع کقش مورد نظر براساس نیاز خود، جهت امتحان کفش کوهنوردی در فروشگاه، یک جفت جوراب ضخیم از نوعی که در فعالیت های خود به پا می کنید همراه داشته باشید. پای بسیاری از افراد در طول روز باد می کند، بنابراین خرید خود را در بعدازظهر یا غروب که پا در بزرگترین اندازه خود است، انجام دهید.

2-   پیش از بستن بندهای، پایتان را تا جایی که امکان دارد در داخل کفش به قسمت جلو برانید و پنجه‌ی پایتان را کاملاً در جلوی کفش قرار دهید در این هنگام باید به اندازه حداقل قطر یک انگشت، پاشنه با انتهای کفش فاصله داشته باشد.

3-      پس از مرحله یک بند کفش را محکم بسته و با آن راه بروید. اگر کفش مناسب پای شما باشد پایتان در داخل آن کاملاً راحت است.

4-   پس از پوشیدن کفش و بستن بند آن، روی یک پای خود ایستاده و با پای دیگر خود به دیوار ضربه وارد کنید. اگر کفش مناسب باشد در این حالت هیچ‌‌گونه ضربه‌ای به طور مستقیم به پایتان وارد نمی‌شود.

5-      بعد از پوشیدن پوتین و بستن بندهای آن، با ایستادن روی کناره‌ی خارجی پای خود، مطمئن شوید پوتین از قوزک مچ پایتان محافظت می‌کند.

6-   به صورت کلی کفش کوهنوردی باید ۱ شماره از پایتان بزرگتر باشد ولی حتما باید کفش را بپوشید و با آن راه بروید، کفشهای کوهنوردی بدلیل ساخت به هیچ وجه جا باز نمی کنند
 

  کفش های راهپیمائی (Walking)



شامل کفش هایی بدون ساق و بسیار سبک است که در مسیر های ساده، کفی قابل استفاده بوده و عموما در کفه آن از شکوک گیر استفاده شده
است.
برندهای بسیار زیادی در زمینه وجود دارد، بهتر است زیره این کفش نیز ویبرام باشد
 

انواع کفش ها در ورزش کوهنوردی

امروزه با توجه به پیشرفت تکنولوژی بنا به نوع برنامه را براساس قابلیت و کارایی تقسیم بندی می شوند. برای تهیه کفش باید به کارایی خاص آن توجه داشت. اکثر کفش های کوهنوردی در مدل هایی مردانه و زنانه عرضه میشوند و نام دسته هر یک در شرکت تولید کنند می تواتند متفاوت باشد.

کفش کوهپیمایی ( Trekking)



شامل کفش های که وزن سبکی است، دارای ساق‌بلند (۱۴ تا ۱۹ سانتی‌متر) است، تا مچ پا را محکم نگه‌ داشته و خوب محافظت کند. زیره این کفش تاحدی انعطاف پذیر است و رویه آن عموماً پارچه های ضد آب یا چرمی است.
 
 
کاربرد:
  • صعود ارتفاعات بدون برف و یک روزه در ۳ فصل اول سال
  • پیمایش کویرها، جنگلها به صورت چند روزه

مراقبت و نگهداری کفشهای کوهنوردی

در صورتی که با کفش کوه خود درست راه بروید و آنها را تمیز نگه دارید ، هم خاصیت ضد آب بودنشان را حفظ میکنند و هم دوام بیشتری خواهند داشت.
حفاظت از کفش کوه شامل تمیز کردن ، حفظ شرایط نگهداری و ضدآب بودن است. نوع جنس کفش کوه با نوع پاک کردن آن بسیار مهم است. اگر کفش کوه شما راهنما یا بروشور دارد از آن استفاده کنید، بعلاوه باید اطلاعاتی هم در مورد ضد آب نمودن و نگهداری ، در راهنمای کفش کوه یا سایت سازنده وجود داشته باشد.

تمیز کردن Clearing

برای تمیز کردن کفش کوه ابتدا بندها را باز کنید و لایه داخلی کفش را اگر دارد در بیاورید. گل و لجن و خاک های چسبیده به کفش را با برس پاک کنیدبعد با مسواک نرم ، برس نرم یا اسفنج و آب سرد روی کفش را تمیز کنید.
در صورت داشتن خرده ریزهای زیاد روی کفش، با آب سرد روی کفش را بشویید ، دقت داشته باشید آب داخل کفش نرود.
بگذارید کفش ها در یک هوای معمولی هوا خشک شوند. برای خشک کردن از گرما و آتش و نور مستقیم آفتاب استفاده نکنید.
مواد ترکیبی مثل Cambrelle هم با دقت تمیز و با آب شستشو شوند و بگذارید هوا بخورند تا خشک شوند.

نگهداری Couditioning

رویه چرم مانند پوست است و اگر صحیح نگهداری نشود سفت میشود، ترک میخورد و آب درونش نفوذ میکند. مواد محافظ از نرم بودن چرم حفاظت میکنند و ضد آب کنندهها هم جلوی ورود آب را میگیرند.
قبل از استفاده محافظت کننده ها از خشک بودن کفش کوه اطمینان حاصل کنید .وقتی از کفش کوه خود مراقبت میکنید، دقت ویژهای در قسمت خم شدن انگشتان داشته باشید. اگر این قسمت از کفش صحیح تمیز نشود زودتر چاک میخورد.
کفش را کاملا تمیز کنید.
با پارچه آنرا خشک کرد.
با روزنامه پر کنید تا هم رطوبت آن گرفته شود و هم حالت و فرم خود را حفظ کند. (بویژه در کفش های چرمی(
برای حفظ انعطاف پذیری کفش و جلوگیری از نفوذ آب و رطوبت آنرا خشک کرده و واکس مخصوص بزنید.
برای خشک کردن کفش از حرارت مستقیم مثل آفتاب و آتش استفاده نکنید.
کفش چرمی را کاملا با پیه شتر و یا گوسفند چرب کنید و محل دوخت ها را نیز با موم عسل بپوشانید تا آب وارد کفش نشود.
هنگام شب خوابی در برنامه زمستانی کفش ها را با روزنامه پر کرده و داخل یک کیسه نایلنی قرار داده و در انتهای کیسه خواب قرار دهبد تا یخ نزند .در غیر اینصورت صبح روز بعد به پا کردن کفشی مانند آهن غیر ممکن است.

ضد آب نمودن کفش

با مواد پایه محلول در آب یا موادی غیر از آب مانند روغن سیلیکون و واکس محلول در آب میتوانند باشند. یعنی این که وقتی از این مواد استفاده شود کفش شما نم دار است و مرطوب.
آب داخل منافذ چرم، میتواند به عنوان مجرای ضد آب بودن به این فرآیند کمک کند و آب داخل چرم را جذب نماید.
این نوع از محافظها مناسب چرم های یک تکه، نوبوک و چرم جیر(suede Leather) هستند. به علاوه برای بافتها و لایههای Gore-tex

واکس (Wax)

بیشترین استفاده برای تمیز کردن کفش را دارد، اگرچه چرم را تیره میکند و مخصوصاً نمای ظاهری کفش شما را خراب میکند. واکس وقتی که خیلی کم و با سر انگشتان شما به کفش مالیده شوند مناسب هستند .
بعضی از واکسها کفش شما را تمیز و آببند میکنند، اما خاصیت تنفسی آن را میگیرند. اگر مایلید در مناطق مرطوب و خیس پیادهروی یا کوهپیمایی کنید، انتخاب خوبی است.

سیلیکون (Silicon)

بهتر است وقتی استفاده شود که کفش شما نو است و هنوز استفاده نشده استسیلیکون بافت را خراب نمیکند و رنگ چرم را تغییر نمیدهد. از نظر تنفسی برای چرم بهتر از واکس است، اما تأثیر آن نیز کمتر است.
واکسهایی که محتوی سیلیکون هستند، از نظر ضدآب بودن بیشتر دافع آب هستند و تنفس بهتری دارند، اما برای بافتهای زبر و ترکیبی و جیر مناسب نیستند و رنگ آنها را تغییر میدهند.

مایعات شیمیایی Fluoro Chemical

مانند اسپری هستند و داخل یک کپسول به صورت مایع هستند و در صورت خارج شدن به حالت پودری در میآیند. برای تمامی پوتینها و کفشها قابل استفادهاند، بخصوص بافتهای جیر و ترکیبی.
ترکیب مواد شیمیایی + سیلیکون میتواند خاصیتهای بیشتری داشته باشد.

روغن  Oil

روغن چرم، صابون چرم و روغنهای دیگر چرم را کش میدهند و انعطافپذیری چرم را از بین می برند. فقط به درد دستکش بیس بال میخورند. 

 

تنظیم کوله پشتی روی بدن کوهنورد

مراحل تنظیم کوله:
 قبل از تنظیم کوله، آنرا با وزنی بین ۷ تا ۱۰ کیلوگرم پر کنید و بعد به سراغ مراحل تنظیم بروید. البته توصیه می شود هنگام بلند کردن کوله پشتی به جای کمر، زانو ها خم شوند و این در مورد برداشتن تمامی اشیا با هر مقدار وزنی صدق میکند.

1- ابتدا تمامی بند شانه و کمربند کوله را شل کنید.

 

 
2- کوله را روی دوش قرار دهید، شانه ها را بالا بیاندازید تا کوله پشتی بالاتر قرار بگیرد. حال کمربند کوله پشتی را روی استخوان لگن خود تنظیم کنید و کمر بند کوله را سفت ببندید.

3- بند شانه را با کشیدن رو به پایین سفت ببندید تا کوله به شما نزدیک شود. تسمه های شانه کوله پشتی باید طوری تنظیم شود که کوله از ناحیه آخرین مهره کمری که به موازات خط ناف در ناحیه پشتی قرار دارد پائین تر نیامده و بیشتر وزن کوله باید توسط کمر به پاها منتقل شود و فقط وزن کمی بروی شانه ها باشد.
 

4- در پشت گردنتان، جایی که بندهای شانه به پشت کوله پشتی متصل می شوند توجه کنید. این قسمت باید در قسمت صاف بین دو کتف کمر شما قرار بگیرد. چنانچه محل آن درست نیست و این قسمت برای کوله پشتی شما قابل تنظیم است باید کوله پشتی را در آورید و محل آنرا در کوله پشتی خود تغییر دهید. این قسمت تنها برای کوله پشتی هایی عموما با حجم ۵۰ لیتر به بالا قابل تنظیم است و برای کوله های سبک تر نیازی به این تنظیم نیست و معمولا قابل تنظیم نیز نیستند.
 

5- در کوله های بزرگ ، بندی به نام بند کوله کشی وجود دارد. در تصویر ما نیز این بند وجود دارد و همانطور که می بینید این بند از بالای کوله با یک زاویه ۴۵ درجه روی شانه کوهنورد آمده. در زمان کوله کشی و سنگین بودن کوله می توان با کشیدن این دو بند ، کوله  پشتی را به بدن نزدیک تر نگاه داشت و به بدن در تحمل وزن کوله کمک کرد. این بند در کوله های کوچک وجود ندارد چون نیازی هم ندارند.

6- آخرین قسمت بستن بند سینه کوله پشتی است. توجه کنید این بند باید مقداری محکم باشد اما نباید موجب سختی تنفس و اختلال در آن باشد. به میزان مناسب آنرا سفت کنید تا  شانه های شما بر اثر وزن کوله به عقب متمایل نشوند و در طول بارکشی در وضعیت طبیعی بمانند.

آزمایش تنظیم صحیح کمربند کوله
 در نهایت اگر تنظیمات کوله پشتی را به خوبی انجام داده باشد، باید بتوانید یکی از زانوهای خود را ۹۰ درجه خم کنید. در این حالت کمربند کوله شما باید در راستای بالای ران شما و مماس با آن ، مطابق شکل زیر قرار بگیرد.



مراقبت از کوله پشتی:

1- از حمل ظرف شیشه ای در داخل کوله ها خودداری کنید زیرا احتمال شکسته شدن و در نتیجه پاره کردن کوله ها و خرابی آنها می باشد. ضمن آنکه وزن این ظروف غالباً سنگین نیز می باشد.
2- در حمل مواد نفتی و یا هر چیز دیگری که احتمال نشت آن می رود باید دقت شود. این نوع مواد باید داخل ظرف کاملاً آببندی شده قرار گیرند.
3- به هنگام حمایت یا حمل کوله با طناب از دیواره توجه شود که طناب یا کارابین حتماً از داخل یکی از بندهای کتف و حلقه حمایت کوله عبور داده شود و تنها به بند حمایت اکتفا نشود.
4- به هنگام استراحت سعی شود پشت کوله که معمولاً مرطوب می باشد به سمت خورشید قرار گیرد تا رطوبت تا حدودی گرفته شود.
5- در مواقع استراحت کوله را در جای مناسب قرار دهید تا از غلطیدن به پایین جلوگیری شود.
6- چنانچه کوله پشتی شما کثیف شد می توانید آنرا با آب نیمگرم و صابون بشویید و از حرارت مستقیم به آن جلوگیری کنید. از شستن کوله با مواد شیمیایی (تاید)، چنگ زدن و انداختن در ماشین لباسشویی خودداری نمایید زیرا مواد ضد آب آن بعد از مدتی از بین خواهد رفت.
7- هنگام مراجعت از برنامه حتماً کوله خود را از ظروف کثیف یا مواد غذایی مانده از برنامه و نیز لباسهای خیس و کثیف تخلیه کنید.
8- می توان کاوری جهت مراقبت از کوله در مقابل باران و خیس شدن آن تهیه کنیم. (پارچه ای ضدآب به اندازه سطح کوله تهیه و دور آن کش می دوزیم. هنگام حرکت در زیر باران و یا در مواقعی که کوله در بیرون چادر است می توان از آن استفاده کرد(.
9- چنانچه در کوله پشتی پارگی مشاهده کردید در اسرع وقت آن را ترمیم کنید.
10- قبل از اجرای برنامه از سالم بودن کوله خود اطمینان حاصل کنید.
11- اغلب مشاهده می شود که در برنامه های بلند مدت که مجبور می شویم کوله پشتی خود را داخل صندوق اتوبوسها و یا باربند قرار دهیم با مشکل کثیف شدن، خیس شدن و یا پاره شدن کوله مواجه هستیم. بهتر است کیسه ای برای حفاظت کوله تهیه کنیم.

نکته پایانی:

- مجموع وزنی که یک فرد مجاز به حمل آن است برای افراد با تناسب اندام حداکثر یک سوم وزن شخص و برای افراد عادی حداکثر یک چهارم وزن فرد می باشد.

- کوله ای که در برنامه های مختلف از آن استفاده می کنید باید دارای رنگ مناسب باشد. یعنی رنگی مخالف رنگ محیط داشته باشد تا از فواصل دور نمایان باشد استفاده از روکش کوله (کاور) با زنگ های مختلف که هم رنگ محیط نباشد. برای مثال در محیط برفی از روکش قرمز، در جنگل از نارنجی یا زرد و در شب یا محیط های تاریک از رنگ سفید یا روکش شبرنگ استفاده نمایید. همیجنین کاور کوله برای جلوگیری از آسیب به پارچه کوله ضروری می باشد.

نحوه چیدن وسایل:
داخل کوله نیز مطابق شکل مشخص شده است. همانطور که در شکل می بینید سنگین ترین قسمت باید نزدیک ترین محل کوله به کمر باشد.



 
                          
 

كفش مناسب شكار

کفشهاي تابستاني بايد ضمن اينكه نوك بسته باشد لازم است داراي سوراخ هاي متعددي باشد و اين سوراخ ها هر چه به بالاي كفش نزديك تر باشد بهتر است زيرا كفشهايي كه سوراخ هايي در پايين كفش دارند به علت اينكه پا جلوي اين سوراخ ها را مي گيرد عرق را به خارج نميفرستد وعمل تبخير خوب انجام تبخير خوب انجام نمي شود .

كفش تابستاني بايد حتماٌ گشاد باشد به طوري كه پا درون آن حركت داشته باشد كه بصورت بخار درون  آن رخنه كند در حاليكه كفشهاي زمستاني بايد به پا چسبان باشند .چنانچه در اثر بد انتخاب كردن كفش پاي شما دچار ميخچه شد بايد از پوشيدن كفش تنگ خودداري نماييد و در وحله اول كفشي ار كه از آن  ميخچه ايجاد شده رها كنيد اگر پاي شما دچار له شدگي و عرق سوز شده است بايد حتماً از پوشدن كفشهاي لاستيكي خودداري نماييد .در تاولهاي ناشي از كفش زدگي صلاح است از تركاندن تاول خودداري نماييدزيرا پوستي كه روي تاول است بهترين محافظ براي آن است بايد سعي كنيد قسمتهاي تاول زده مجاور ديوار كفش قرار نگيرد و بالاخره اينكه تا موقعي كه تاول خود به خود نخشكيده از شكار و كوه خودداري نماييد زيرا چنانچه اين تاولها عفونت يابند دردهاي بسيار شديد را به دنبال دارد.در زمستان پا كمتر دچار عرق سوزي مي شود ولي ميخچه به اندازه تابستان ديده مي شود كفشهاي زمستاني نبايد پارچه اي باشد.كفش زمستاني شكار بايد طوري باشد كه به هيچ وجه راه نفوذ آب وجود نداشته باشد زيرا كساني كه در زمستان دچار سرما زدگي پا مي شوند همان هايي هستند كه علاوه بر سرما جورابهايشان مرطوب باشد البته لازم نيست كفش سوراخ باشد تا جوراب مرطوب شود بلكه گاهي تقلا و كوشش براي راهپيمايي شديد نيز باعث عرق فراوان و خيس شدن جوراب مي شود و براي خشك كردن پا مي توان بوسيله آتش زدن بوته ها اقدام كرد .

لاستيكي كه در زمستان در كف كفش شماست بايد خيلي نرم باشد به خصوص اگر شما مي خواهيد كوهنوردي نيز بكنيد زيرا لاستيك هاي سفت خوب به سنگ گير نميكند و اكثر شكارچياني كه در زمستان ها از كوه پرت مي شوند آنهايي هستند كه لاستيك كف كفششان سفت و خشك وكوه مرطوب بوده است.

البته كفش شكارچي به خصوص در مناطقي كه مار فراوان وجود دارد اگر ساقه بلند باشد بهتر است زيرا آماري كه توسط سم شناسان در آرژانتين منتشر شد 98 درصد مارزدگي در شكارچيان و كوهنوردان در مچ پا اتفاق افتاده و داشتن يك كفش ساق بلند شما را از نظر مارزدگي به مقدار زيادي محفوظ نگاه مي دارد.

مناطق شکار ممنوع فارس

پارک ملی قطرویه در شهرستان نی ریز

آب و هوای این منطقه گرم و خشک و بارندگی آن در حدود 200 میلی‌متر می‌باشد.

منطقه شکار ممنوع چاه نفت: این منطقه در فاصله 135 کیلومتری جنوب شرقی داراب در استان فارس و در مجاورت جاده داراب به بندرعباس قرار دارد. پوشش گیاهی این منطقه عبارتند از بنه، قیچ، بادام وحشی، تنگرس، درمنه، شقایق وحشی، ارس، کیکم و گیاهان خانواده گندمیان. این منطقه زیستگاه جانورانی همچون کل و بز، قوچ و میش، پلنگ، گرگ، شغال، روباه معمولی، روباه سردُم سفید، تشی، خرگوش، هوبره، دراج، کبک، تیهو، کبوتر، قمری، بلدرچین و ... می‌باشد.

منطقه شکار ممنوع چاه نفت در استان فارس

منطقه شکار ممنوع خرمنکوه: این منطقه در شرق شیراز در حاشیه جاده شیراز- استهبان قرار دارد. جانوران این منطقه عبارتند از کل و بز، قوچ و میش، خرگوش، گرگ، روباه، کبک، تیهو و انواع پرندگان شکاری.

منطقه شکار ممنوع کوه دالان: این منطقه در 62 کیلومتری غرب فیروزآباد و در 23 کیلومتری جنوب فراشبند در غرب استان فارس واقع شده است.  این منطقه حدوداً 30 هزار هکتار مساحت دارد و شکل مورفولوژیک آن عمدتاً کوهستانی است و دارای زیستگاه و پناهگاه‌های مناسب جهت زیست حیوانات کوه‌زی و دشت‌زی می‌باشد.

منطقه شکار ممنوع کوه دالان در استان فارس

پوشش گیاهی در دشت‌ها عمدتاً جنگل‌های کنار به صورت پراکنده و نیمه متراکم و گونه‌های علفی یکساله و انواع گون می‌باشد. در نقاط مرتفع این منطقه درختان بنه، بادام، کیکم، خوشک، آلبالوی وحشی، گز، استبرق، کنار و خارشتر دیده می‌شود.

در حال حاضر عمده‌ترین حیوانات وحشی این منطقه عبارتند از کل و بز، قوچ و میش، پلنگ، گرگ، روباه، شغال، تشی، خرگوش، کبک، تیهو، باقرقره، توکا، چک‌چک، بلبل، عقاب طلایی و کبوتر وحشی.

منطقه شکار ممنوع کوه دراء: این منطقه در 30 کیلومتری غرب شهرستان کازرون و 42 کیلومتری جنوب شهرستان ممسنی قرار دارد. به دلیل وجود پناهگاه، آب و پوشش گیاهی مناسب و عدم تمرکز فعالیت‌های کشاورزی و روستایی، این منطقه محیط مناسبی برای زیست گونه‌های جانوری به شمار می‌رود. جانوران این منطقه عبارتند از کل و بز، قوچ و میش، گراز، تشی، خرگوش، روباه قرمز، شغال، کفتار، گرگ، خرس، پلنگ، کاراکال، گورکن، سنجاب، کبک، تیهو، هوبره، قمری، کبوتر جنگلی، کبوتر چاهی، چکاوک، بلبل خرما، چک‌چک سر سیاه، کمر کلی کوچک، سهره جنگلی، هدهد، سبزقبای هندی، زنبورخوار، کوکر، دلیجه، عقاب، قرقی، جغد کوچک و چاخ‌لق.

پوشش گیاهی این منطقه شامل پوشش‌های جنگلی و مرتعی از جمله کنار، استبرق، بادام، بنه، انجیر، بلوط، گیلاس وحشی، کیکم، کیالک، گون و جنگل‌های بلوط می‌باشد.

منطقه شکار ممنوع کوه دراء استان فارس

منطقه شکار ممنوع کوه دراء شهرستان کازرون

منطقه شکار ممنوع کوه سیاه: این منطقه با وسعت 50 هزار هکتار، در شهرستان جهرم استان فارس قرار دارد. با توجه به وجود ارتفاعات صخره‌ای و صعب‌العبور، این منطقه زیستگاه مناسبی برای جانوران وحشی به شمار می‌رود. از گونه‌های جانوری این منطقه می‌توان به کل و بز، قوچ و میش، گرگ، روباه، خرگوش، تشی، لاک‌پشت، کبک، تیهو، قمری، انواع عقاب، دلیجه، بحری، شاهین، انواع کبوتر، کمرکولی، چک‌چک، دارکوب، هدهد، کرکس، چکاوک، توکا، پرستو، زنبورخوار، سبزه قبا، کلاغ‌ و گنجشک اشاره نمود که به وفور در این منطقه یافت می‌شوند. آهو و پلنگ نیز از گونه‌هایی هستند که به ندرت در این منطقه مشاهده می‌شوند.

در ارتفاعات این منطقه درختان جنگلی بادام کوهی، بنه، کیکم، کلخنگ، کیالک، ارژن، انجیر وحشی، گیلاس وحشی، ارس یا سروکوهی، خرزهره، استبرق و کنار دیده می‌شود. از گونه‌های مرتعی نیز می‌توان به گون، درمنه، خارشتر، آنغوزه، کنگر، ریش بز، آبنوس، کاهوی وحشی و گرامینه‌ها اشاره نمود. آنغوزه، ختمی، بابونه، رازیانه، شاه‌تره، کاسنی، بومادران، تلخه بیان، شیرین بیان و ثعلب نیز از گیاهان دارویی این منطقه می‌باشند.

منطقه شکار ممنوع کوه گرم: منطقه شکار ممنوع کوه گرم با وسعت حدود 80 هزار هکتار، در شمال غرب شهرستان جهرم استان فارس قرار دارد.

منطقه شکار ممنوع کوه گرم استان فارس

منطقه شکار ممنوع کوه گرم شهرستان جهرم

این منطقه از نظر پوشش جانوری خزندگان بسیار حائز اهمیت است. بر اساس مطالعات و بررسی‌های انجام شده در طول یک سال‌ (از فروردین 1386 تا فروردین 1387)، 20 گونه خزنده شامل 2 گونه لاک‌پشت، 8 گونه مار، 10 گونه سوسمار شناسایی گردید.

عمده‌ترین گیاهان این منطقه عبارتند از ارس، بنه، گلخنک، کیکم، بادام و انجیر وحشی، تنگرس، مورد، خرزهره، استبرق، کنار، آلبالوی وحشی، ورک، گوش بره، گون، فرفیون، خارشتر، درمنه، اسپرس، کاکوتی، کنگر وحشی، آنغوزه، ریش بز، بومادران، شکرتیغال، کما، جاشیر، ارژن، اسپند، ختمی، پیاز کوهی و کلاه میرحسن.

حیات وحش این منطقه نیز تشکیل شده از جانورانی نظیر بز و پازن، قوچ و میش، پلنگ، گرگ، روباه، خرگوش، تشی، کبک، تیهو، قمری، دارکوب، چک‌چک کوهی، کمرکولی، انواع کبوتر، هدهد، انواع کوکر، کرکس، عقاب، سنگ چشم، چکاوک، پرستو، توکا، بلبل خرما، زنبورخوار، سبز قبا، پری شاهرخ، سلیم، کلاغ و گنجشک.

منطقه شکار ممنوع کوه هَوا و تَنگخور: این منطقه در فاصله 85 کیلومتری شمال شهرستان لامرد و 65 کیلومتری جنوب غربی و غرب شهرستان خنج در جنوب غربی استان فارس قرار دارد. کوه تنگخور (تنگ‌خور) با ارتفاع 1472 متر در این منطقه قرار دارد و دارای یک میدان گازی به نام شانول می‌باشد. کوه هوا نیز که در غرب کوه تنگخور واقع است، یک میدان گازی به نام هما دارد که این امر سبب شده است در سال‌های اخیر به علت فعالیت‌های اکتشاف، استخراج و بهره‌برداری از منابع گاز، ‌آسیب‌های فراوانی را متحمل شده و چهره بکر طبیعی آن‌ها دستخوش تغییر شود.

این منطقه با مساحت 80 هزار هکتار، از گیاهان کنار، استبرق، بنه، کلخنگ، بادام وحشی، کیکم، انواع گون و گونه‌های مرتعی پوشیده شده است. پوشش جانوری این منطقه نیز شامل جانورانی همچون کل و بز، قوچ و میش، گرگ، پلنگ، روباه، شغال، انواع پرندگان شکاری، کبک، تیهو و خزندگان می‌شود.

منطقه شکار ممنوع کوه هوا و تنگخور استان فارس

منطقه شکار ممنوع کوه هوا و تنگخور در استان فارس

منطقه شکار ممنوع کوه هوا و تنگخور شهرستان لامرد

منطقه شکار ممنوع کوهستان داراب: منطقه شکار ممنوع کوهستان داراب با مساحت 50 هزار هکتار، در مجاورت روستای لایزنگان از توابع بخش رستاق شهرستان داراب استان فارس قرار دارد. در این منطقه گیاهانی همچون ارس، بنه، کلخنگ، بادام وحشی، تنگرس، ارژن، کیکم، زالزالک، انجیر وحشی، آلبالوی وحشی، گیلاس وحشی، خرزهره، گون، کلاه میرحسن و مورد می‌رویند. این منطقه زیستگاه جانورانی چون کل و بز، قوچ و میش، پلنگ، گرگ، شغال، روباه، خرس، جوجه تیغی، خرگوش، گراز، کفتار، کبک، تیهو، بلدرچین، جغد، کبوتر جنگلی، انواع عقاب، سارگپه، مار، لاک‌پشت، سمندر و ... می‌باشد.

منطقه شکار ممنوع کوهستان داراب استان فارس

منطقه شکار ممنوع مزایجان: این منطقه در 70 کیلومتری جنوب شهرستان داراب و شرق شهرستان زرین دشت در ارتفاعات کوه مرو تلخی واقع شده است. مساحت این منطقه 40 هزار هکتار است. پوشش گیاهی این منطقه عبارت است از گرامینه، کلاه میرحسن، گون، کنگر، بومادران، اسپند، گیاهان دارویی، درختان و درختچه‌هایی چون بنه، کیکم، ارژن، بادام، تنگرس، خوشک، آلبالوی وحشی و کاروان‌کش. در این منطقه جانورانی همچون کل و بز، قوچ و میش، گراز، کفتار، خرگوش، گرگ، تشی، کبک، تیهو، باقرقره، زنبورخوار، کبوتر چاهی، پرستو، زاغ نوک سرخ، سهره، چکاوک، چک‌چک، زرده پره و هوبره زندگی می‌کنند.

منطقه شکار ممنوع مل بلند: این منطقه شکار ممنوع در 52 کیلومتری جنوب شرقی شیراز در محور شیراز- فیروزآباد قرار دارد. گیاهانی که در این منطقه می‌رویند عمدتاً درختان جنگلی و مرتعی و بیشتر گیاهانی همچون بنه، بادام وحشی، کلخنگ، کیالک، کنگر، کیکم، تنگرس، انواع گون، آویشن، کما، ارژن، گیاهان مرتعی یکساله و چند ساله، ارس (سرو کوهی) و پسته وحشی می‌باشند. این منطقه با مساحت 12 هزار هکتار، زیستگاه کل و بز، قوچ و میش، خرگوش، گراز، گرگ، کفتار، روباه، شغال، تشی، سنگ چشم، زاغی، کبک، تیهو، گنجشک، دلیجه، چک‌چک کوهی، کمرکلی و سهره معمولی می‌باشد.

منطقه شکار ممنوع مل بلند استان فارس

منطقه شکار ممنوع مل بلند در استان فارس

چشمه دادین

: این چشمه در روستای دادین از توابع دهستان دادین در 50 کیلومتری جنوب شهر کازرون در بخش جره و بالاده قرار دارد. این چشمه روزگاری در مسیر جاده شاهی قرار داشته و امروزه به یکی از مناطق گردشگری شهرستان کازرون تبدیل شده است.

چشمه دادین در استان فارس

چشمه سرآب اردشیر

: سرآب اردشیر یکی از سرآب‌های تاریخی شهرستان کازرون استان فارس است که در 24 کیلومتری کازرون و در فاصله 2 کیلومتری شهر تاریخی بیشاپور در مجاورت امامزاده سیدحسین واقع شده است. این چشمه از روزگاران گذشته در مسیر جاده شاهی قرار داشته است. آب این چشمه در گذشته بسیار تمیز و زلال بوده و یکی از منابع تأمین آب آشامیدنی و کشاورزی مردم منطقه به شمار می‌رفته است اما متأسفانه در حال حاضر به دلیل ورود فاضلاب‌های خانگی و مواد شیمیایی، بسیار آلوده شده است.

چشمه سرآب اردشیر در استان فارس

در کنار این چشمه چند چهارطاقی وجود دارد.

چشمه تنگ جَیز

: این چشمه در منتهی‌الیه مکانی به نام تنگ جَیز واقع شده و به شکل بسیار زیبا از بدنه کوه به صورت قطره‌های باران به درون تنگ* فرو می‌ریزد.

تنگ جیز در فاصله 4 کیلومتری شهر خشت در 64 کیلومتری شهر کازرون استان فارس قرار دارد. این منطقه علاوه بر چشمه زیبا، دارای آثاری از دوره ساسانیان و دوره اسلامی می‌باشد.

چشمه اعلان قز

: این چشمه در 12 کیلومتری جنوب غربی داراب در استان فارس قرار دارد. در مجاورت این چشمه آتشکده‌ای به نام آذرجو وجود دارد که گفته می‌شود به دستور زرتشت پیامبر ساخته شده است.

چشمه قدمگاه

: چشمه قدمگاه یکی از چشمه‌های استان فارس است که در نزدیکی شهر سده در شهرستان اقلید قرار دارد. آب این چشمه در یک حوضچه ذخیره شده و به مصرف آبیاری زمین‌های اطراف می‌رسد. این منطقه دارای پوشش گیاهی مناسب و محوطه‌ای سرسبز است.

چشمه رسول الله (ص)

: این چشمه در ضلع جنوب غربی شهر اقلید در استان فارس و در مجاورت مزارع این شهر واقع شده است. از این چشمه برای آبیاری زمین‌های کشاورزی و تغذیه حوضچه‌های پرورش ماهی که در کنار این چشمه احداث شده‌اند، استفاده می‌شود. از آنجا که مردم این منطقه اعتقاد خاصی به این چشمه دارند، شهرداری اقلید این مکان را به منظور احداث تفرجگاه، بهسازی نموده است. در ارتفاعات این تفرجگاه، سنگ دل دل قرار دارد که در قدیم نوعی نیایشگاه محسوب می‌شده است.

چشمه رسول الله در استان فارس

چشمه رسول الله در شهرستان اقلید

چشمه ساسان

: چشمه ساسان در 15 کیلومتری شهر کازرون و در ناحیه تنگ چوگان استان فارس واقع شده است. این منطقه به دلیل وجود چشم‌انداز‌های طبیعی و مجموعه آثار تاریخی تنگ چوگان، از نقاط دیدنی شهرستان کازرون به شمار می‌رود.

چشمه ریچی

: چشمه ریچی یکی از چشمه‌های طبیعی استان فارس است که در منطقه کوهمره سرخی در 35 کیلومتری شهر شیراز واقع شده است. این منطقه از پوشش گیاهی متعدد از جمله درختان بلوط و صنوبر پوشیده شده و به همین دلیل به عنوان یکی از گردشگاه‌های شهر شیراز مورد بازدید علاقه‌مندان قرار می‌گیرد.

چشمه پلنگان

: چشمه پلنگان از چشمه‌های شهرستان نی‌ریز استان فارس است که از دامنه کوه سلطان شهباز در 20 کیلومتری جنوب غربی نی‌ریز سرچشمه می‌گیرد. آب این چشمه پس از سرازیر شدن از کوه به طرف باغ‌های اطراف نی‌ریز روان شده و باغ‌های این منطقه را سیراب می‌نماید. تفرجگاه پلنگان که در نزدیکی شهر نی‌ریز قرار دارد، به خاطر وجود این چشمه رونق گرفته است.

چشمه حنیفقان

: این چشمه در 45 کیلومتری شهر فیروزآباد استان فارس واقع شده است و علی‌رغم وجود امکانات و خدمات رفاهی، از گردشگاه‌های مشهور شهرستان فیروزآباد محسوب می‌شود.

چشمه تنگاب

: این چشمه در نزدیکی سد تنگاب در فاصله 10 کیلومتری مسیر جاده شیراز- فیروزآباد، و حدود 80 کیلومتری جنوب شرقی شیراز قرار گرفته است. آبدهی این چشمه در حدود 60 لیتر در ثانیه می‌باشد و به دلیل دارا بودن آب گوارا، مورد توجه مراجعه‌کنندگان و مسافران می‌باشد.

چشمه خارگان

: این چشمه در 60 کیلومتری شیراز در روستایی به نام خارگان قرار دارد. مکانی که چشمه واقع شده است، به علت برخورداری از آب فراوان و همجواری با رودخانه‌های قره آغاج و جره، از پوشش گیاهی مناسبی برخوردار است و به همین دلیل همواره مورد بازدید بازدیدکنندگان و گردشگران فراوانی در فصول مختلف سال می‌باشد.

چشمه شش پیر

: چشمه شش پیر نام چشمه‌ای زیبا با آبی زلال و گواراست که در 8 کیلومتری شمال شرقی روستای برشنه از توابع بخش همایجان شهرستان سپیدان استان فارس قرار دارد. آب چشمه شش پیر از جنوب شرقی سپیدان در مسیر کوهستانی به سوی دشت همایجان جریان می‌یابد و با استفاده از نهرهای سنتی، به اراضی و باغ‌های همایجان انتقال داده می‌شود. مردم محلی منطقه از قدیم‌الایام شش پیر را مکانی مقدس می‌دانند و هر سال در وقتی معین به زیارت آن آمده و به نذر و نیاز می‌پردازند. چشمه شش پیر و دریاچه کوچک آن را به شش پیر طریقتی نسبت می‌دهند که روزگاری در کنار این چشمه زندگی می‌کردند و در کنار همین رود جام حیات را سرکشیدند.

چشمه شش پیر در استان فارس

جذابیت و زیبایی این چشمه سبب شده است که در فصل‌‌های بهار و تابستان، افراد زیادی از روستاها و شهرهای دور و نزدیک برای تفریح، به این منطقه مراجعه نمایند.

چشمه آبگرم سراب بهرام

:این چشمه در مجاورت جاده آسفالته چنار شاهیجان- نورآباد شهرستان ممسنی واقع شده است. این چشمه دارای املاح معدنی است و در آن ترکیبات گوگردی یافت می‌شود که برای درمان برخی بیماری‌ها کاربرد دارد. در گذشته اقداماتی برای استفاده بهداشتی از آب این چشمه انجام گرفت اما در حال حاضر استفاده از آن به شکل نامناسبی صورت می‌گیرد.

چشمه بالنگان (حاجی‌آباد)

: چشمه بالنگان یکی از چشمه‌های استان فارس است که در نزدیکی روستاهای حاجی‌آباد و آسپاس از توابع بخش سده در شهرستان اقلید قرار دارد. این چشمه یکی از سرچشمه‌های رود کُر است. در سال‌های اخیر به دلیل بارش کم، آبدهی این چشمه تا حدّ زیادی کاهش یافته اما با وجود پوشش گیاهی زیبا در این منطقه که از درختان بید تشکیل شده و وجود یک آبگیر عمیق در میان درختان بید که محل زندگی چند نوع ماهی می‌باشد، گردشگران بسیاری به این منطقه مراجعه می‌نمایند که متأسفانه همین امر سبب تخریب طبیعت زیبای این منطقه و سنگ‌نوشته ساسانی (متعلق به شاهپور یکم) شده است.

رُتوایلِر (rottweiler)

رُتوایلِر دارای جثه عضلانی بزرگ و قدرتمندی است. دارای سر پهن است وجمجمه اش گرد می باشد. چشمانی سیاه و نافذ دارد. گوشها به شکل مثلث می باشد و بسمت جلو متمایلند. بینی سیاه و پهن دارد. لب ها به رنگ سیاه هستند و داخل دهان تیره رنگ می باشد. دارای پوشش کوتاه و ضخیم است که رنگ آن سیاه به همراه لکه های قهوه ای بر روی سینه ، پاها و گونه می باشد. (رنگ سرخ به همراه لکه های قهوه ای نیز گزارش می شود). معمولاً رُتوایلِر های ماده توله های زیادی به دنیا می آورند. حتی دوازده توله نیز غیر عادی نمی باشد.